Przyłączenie do sieci wodno-kanalizacyjnej

Przedsiębiorstwo wod.-kan. powinno rozpatrzyć wniosek w sposób transparentny, według jasnych kryteriów, zgodnie z postanowieniami regulaminu dostarczania wody 
i odprowadzania ścieków, który uchwala rada gminy i który stanowi akt prawa miejscowego. Uzasadnienie odmowy wydania warunków przyłączenia do sieci wod.-kan. nie może ograniczać się do stwierdzenia, że dostarczanie wody uniemożliwiają aktualne uwarunkowania techniczne, bez sprecyzowania, jakie konkretnie uwarunkowania techniczne to uniemożliwiają.

Przepisy regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, które istotnie naruszają przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, są nieważne. Stwierdzenie nieważności przepisów regulaminu następuje w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Jeśli regulamin został uchwalony przed dniem 1 czerwca 2017 r., wniesienie skargi musi być poprzedzone bezskutecznym wezwaniem gminy do usunięcia naruszenia.

Inwestycja drogowa nie może ograniczać dostępu do drogi publicznej, korzystania 
z wody, kanalizacji, a także korzystania z energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności.

Właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji ma prawo do jej zabudowy w przyszłości w sposób gwarantowany przez przepisy prawa, zgodnie z jej przeznaczeniem. Wcześniejsze przystąpienie do realizacji zabudowy na konkretnej działce nie skutkuje uprzywilejowaniem podejmującego takie działania. Niedopuszczalne jest pominięcie planów inwestycyjnych właściciela działki sąsiedniej, nawet jeśli nie znalazły jeszcze odzwierciedlenia w decyzji o warunkach zabudowy czy też w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dot. budowy infrastruktury wod.-kan. w sposób istotny rzutują na możliwość doprowadzenia wody i odprowadzenia ścieków.

Przedsiębiorstwo wod.-kan. nie może narzucić kontrahentom formy nieodpłatnego, bądź za symbolicznym wynagrodzeniem, przeniesienia własności sieci oraz urządzeń wod.-kan. wybudowanych z ich środków własnych. Takie postępowanie narusza przepisy o ochronie konkurencji i konsumentów i stanowi nadużycie pozycji dominującej na rynku.

Gdy porozumienie z przedsiębiorstwem wod.-kan. jest nieosiągalne, można dochodzić przed sądem zawarcia odpłatnej umowy przeniesienia własności sieci i urządzeń wod.-kan na przedsiębiorstwo wod.-kan. albo zażądać odszkodowania.

Właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej poprzez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. W ten sposób gmina rekompensuje sobie koszty budowy tych urządzeń. Nie ma przy tym znaczenia, czy właściciel nieruchomości będzie z nich korzystał.

Nawet symboliczny udział środków finansowych przedsiębiorstwa wod.-kan. w budowie urządzeń infrastruktury technicznej uprawnia gminę do ustalenia opłaty adiacenckiej.

Opłata adiacencka wynosi do 50% różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu.

Przewijanie do góry